மாடுகளுக்கான பொது மேலாண்மை முறைகள் பகுதி - 4

பண்ணை விலங்குகளை அடையாளம் காணுதல் :

1. பண்ணை விலங்குகளை அடையாளம் காண்பதற்கான காரணங்கள்

2. ஆண்மை நீக்கம் செய்வதற்கான காரணம்

3. ஆண்மை நீக்கம் செய்யும் முறைகள்

ஒரு பண்ணையிலுள்ள விலங்குகளைக் கண்டறிய பண்ணையிலுள்ள ஒவ்வொரு விலங்கையும் அடையாளம் காண்பது மிகவும் அவசியமாகும்.

பண்ணை விலங்குகளை அடையாளம் காண்பதற்கான காரணங்கள் :

* விலங்குகளின் இனப்பெருக்கத்திறனைப் பதிவு செய்வதற்காக

* தனித்தனியாக ஒவ்வொரு விலங்கிற்கும் தீவனம் அளிக்க

* பால் கறக்கும் போது அடையாளம் காண

* விலங்குகளை விற்கும் போதும்,கண்காட்சிகளின் போதும், பந்தயங்களின் போதும் அடையாளம் காண

* விலங்குகளுக்கு சிகிச்சை அளிக்கவும், சினைப் பருவத்தில் இருப்பதைக் கண்டறியவும், மற்றும் இதர செயல்முறைகளுக்காக

விலங்குகளை அடையாளம் காணும் முறைகள் :

* கழுத்து சங்கிலி அல்லது கழுத்து கயிறு

* கால் வளையம்

* நெஞ்சுப்பகுதியில் தோடு போடுதல்

* வால் பகுதியில் தோடு போடுதல்

* சாக் அல்லது கிரீஸ் மூலம் அடையாளமிடுதல்

* கருப்பு அல்லது வெளிர் நிற பெயிண்ட்கள் மூலம் அடையாளமிடுதல்

* படங்கள் மற்றும் வரைபடங்கள்

* புகைப்படம் எடுத்தல்

* காதுகளைத் துளையிடுதல்

* பிராண்டிங்

* குளிர் அல்லது உறைதல் முறைகள் மூலம் அடையாளமிடுதல்

* சூடான இரும்பு மூலம் அடையாளமிடுதல்

* காதுகளில் அடையாளத் தோடு போடுதல்

Subscribe Us : http://www.youtube.com/c/FaizalPetsFarm

1. காதுகளில் பச்சை குத்துதல் :

இது ஒரு நிலையான விலங்குகளை அடையாளம் காணும் முறையாகும்.

தேவைப்படும் உபகரணங்கள் :

பச்சை குத்தும் ஃபோர்செப்ஸ், பச்சை குத்தப் பயன்படும் எண்கள் அல்லது எழுத்துகள் பச்சை குத்தப் பயன்படுத்தும் இங்க் அல்லது பசை

செயல்முறை :

* பச்சை குத்தும் ஃபோர்செப்ஸில் எண்கள் மற்றும் எழுத்துகளைப் பொருத்த வேண்டும்.

* பச்சை குத்தும் இடத்தை முதலில் தீர்மானித்துக் கொள்ள வேண்டும்.

* பச்சை குத்தும் இடத்தை ஆல்கஹால் கொண்டு துடைக்க வேண்டும்.

* பச்சை குத்தும் ஃபோர்செப்ஸை பச்சை குத்தும் இடத்தில் பொருத்தி, அதிலுள்ள எண்கள் மற்றும் எழுத்துகள் சரியாக இருக்கிறதா என்பதைப் பார்க்க வேண்டும்.

* பிறகு ஃபோர்செப்ஸை அழுத்தி ஓட்டை போட வேண்டும்.

* பிறகு பச்சை குத்தப் பயன்படும் இங்க் அல்லது பசையினை ஓட்டையிட்ட இடத்தில் தடவ வேண்டும்.

2. காதுகளில் அடையாளத் தோடு போடுதல் :

இது ஒரு பிரபலமான விலங்குகளை அடையாளம் காணும் முறையாகும்.

தேவையான உபகரணங்கள் :

ஓட்டை போடும் ஃபோர்செப்ஸ், மற்றும் அடையாளத் தோடுகள்.

செயல்முறை :

* அடையாளத் தோட்டை முதலில் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும். (ஒன்று அல்லது இரண்டு பகுதிகள்)

* கால்நடைகளின் தோல் நிறத்திற்கு எதிர் நிறத்தைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.

* அடையாளத் தோட்டினை ஃபோர்செப்ஸில் பொருத்த வேண்டும்.

* காதில் தோடு போடும் இடத்தைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.(தோடு போடும் இடம் காதின் அடிப்பகுதிக்கும் நுனிப்பகுதிக்கும் இடையில் இருக்க வேண்டும்)

* ஓட்டை போட முடியாத தோடுகளாக இருந்தால் தோடு போடும் கருவியால் முதலில் காதில் ஓட்டை போட வேண்டும்.

* பிறகு தோட்டினை காதில் பொருத்த வேண்டும்.

3. பிராண்டிங் அல்லது சூடு போடுதல் :

இது ஒரு நிலையான அடையாளமிடும் முறையாகும்.

சூடான இரும்பு மூலம் சூடு போடுதல் :

சூடான இரும்பு மூலம் அடையாளமிடுதல் ஒரு தெளிவாகக் தெரியக் கூடிய, எளிதில் கண்டுபிடிக்கக்கூடிய ஒரு அடையாளமிடும் முறையாகும். ஏனெனில் சூடான இரும்பு கால்நடைகளின் தோலில் இருக்கும் முடியின் அடிப்பகுதியினை அழித்து விடுவதால், நிலையான எளிதில் தெரியக் கூடிய முடியற்ற தழும்பினை ஏற்படுத்துகிறது.

தேவையான பொருட்கள் :

சூடு போடும் இரும்புக் கம்பி, மின்சாரம் மூலம் சூடாகும் இரும்பு, மாடுகளைக் கட்டுப்படுத்தப் பயன்படும் கிட்டி

செயல்முறை :

* சூடு போடப் பயன்படும் உபகரணத்தை தயாராக வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

* சூடு போடும் இரும்பினை நன்றாக சூடு படுத்த வேண்டும்.

* சூடு போடுவதற்கு முன்னால் விலங்கினைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும்.

* சூடு போடும் இரும்பின் வெப்பநிலையினை பரிசோதிக்க வேண்டும்.

* பிறகு சூடாக்கிய இரும்பினை கால்நடைகளின் உடல் மீது வைத்து நன்றாக ஆட்ட வேண்டும்.

* சூடான இரும்பினை கால்நடைகளின் உடலில் 3-5 நொடிகள் வைத்திருக்க வேண்டும்.

* சூடு போட்ட இடம் தூரத்திலிருந்து பார்க்கும் போதே கண்டு பிடிக்குமாறும், எழுத்துகளுக்கு இடையில் 2.5 செமீ இடைவெளி இருக்குமாறு பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும். எழுத்துகளுக்கு இடையில் இடைவெளி 2.5 செமீ இருந்தால் தான் அவற்றுக்கு நடுவிலுள்ள தோல் விழாமல் இருக்கும்.

* சூடு போட்டதால் ஏற்பட்ட புண் சரியாக ஆண்டி செப்டின் மருந்தினைத் தடவ வேண்டும்.

Subscribe Us : http://www.youtube.com/c/FaizalPetsFarm

உறையும் முறை மூலம் சூடு போடுதல் :

குளிர்ந்த இரும்புத் தகடைக் கொண்டு கால்நடைகளின் தோலில் சூடு போடுவதால், அவற்றின் தோலில் உள்ள நிறமிகள் சேதமடைந்து விடுவதால் சூடு போட்ட இடத்தில் வெள்ளை நிற முடிகள் முளைக்கும். இதனால் எளிதாக கால்நடைகளை அடையாளம் காணலாம்.

தேவையான உபகரணங்கள் :

* சூடு போடும் இரும்பினைத் தயராக வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

* திரவ நைட்ரஜன் அல்லது திட ஐஸ் (திட கார்பன் டை ஆக்சைடு) மூலம் இரும்பினைக் குளிர்வித்துக் கொள்ள வேண்டும்.

* சூடு போடுவதற்கு முன்பாக கால்நடைகளை நன்றாகக் கட்டுப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.

* சூடு போடும் இடத்திலுள்ள முடியை நறுக்கி விட வேண்டும். பிறகு அந்த இடத்தை சுத்தம் செய்து பிறகு ஆல்கஹால் தடவ வேண்டும்.

* முடியினை நறுக்கியுள்ள இடத்தில் குளிர்வூட்டப்பட்ட இரும்பினை வைத்து தோலில் சமமாக படுமாறு சீரான அழுத்தம் கொடுக்க வேண்டும்.

* சூடு போடும் நேரம் 30 செகண்டுகள் முதல் 1 நிமிடம் வரை.

காதுகளை நறுக்குதல் :

* இந்த அடையாளமிடும் முறை பன்றிகள் மற்றும் இறைச்சிக்காக வளர்க்கப்படும் மாடுகளுக்கு அடையாளமிடப் பின்பற்றப்படுகிறது.

* கால்நடைகளின் காதில் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் ஆங்கில எழுத்து ‘வி’ வடிவத்தில் கத்தரிக்கோல் அல்லது அதற்கான உபகரணத்தைப் பயன்படுத்தி நறுக்கி அடையாளமிடப்படுகிறது.

* எடுத்துக்காட்டாக வலது காதின் அடிப்பகுதியில் நறுக்கப்பட்டிருந்தால் எண் 1, இடது காதின் அடிப்பகுதியில் நறுக்கப்பட்டிருந்தால் எண் 3.

ஆண்மை நீக்கம் செய்தல் :

* ஆண் விலங்குகளை இனப்பெருக்கம் செய்ய முடியாமல் செய்தல் ஆண்மை நீக்கம் செய்தலாகும்.

* இந்தியாவிலும், தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகளிலும் ஆண்மை நீக்கம் செய்யப்பட்ட காளைகள் விவசாய வேலைகளுக்குப் பொதுவாக உபயோகப்படுத்தப்படுகின்றன.

* நெல் விளையும் பகுதிகளில் எருமைகள் வேலைக்காகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

* வேலைக்காக உபயோகப்படுத்தப்படும் காளை மாடுகள் மற்றும் எருமைக்காளைகளுக்கு ஆண்மை நீக்கம் செய்யவேண்டும்.

ஆண்மை நீக்கம் செய்வதற்கான காரணம் :

* விலங்குகளை அமைதிப்படுத்த

* விலங்குகளின் உடல் எடையினை விரைவில் அதிகரிக்கச்செய்யவும், அவற்றின் இறைச்சியின் தரத்தினை மேம்படுத்தவும் ஆண்மை நீக்கம் செய்யப்படுகிறது.

* முறையற்ற இனப்பெருக்கத்தினைத் தடுக்க

* இனப்பெருக்க உறுப்புகளின் மூலம் பரவும் நோய்களைத் தடுக்க

* வேலைக்காகப் பயன்படுத்தப்படும் மாடுகளில், அவற்றின் கழுத்துகள் நீண்டு, வண்டிகளைப் பொருத்தும் மாடுகளின் முதுகின் மேற்பகுதி நன்றாக அமையவும் ஆண்மை நீக்கம் செய்யப்படுகிறது.

Subscribe Us : http://www.youtube.com/c/FaizalPetsFarm

ஆண்மை நீக்கம் செய்யும் முறைகள் :

பர்டிசோ முறை :

* இம்முறை இரத்தம் வெளியேறாத ஆண்மை நீக்க முறையாகும். பர்டிசோ ஆண்மை நீக்கக் கருவி மூலம் ஆண்மை நீக்கம் செய்யும்போது விரைகளுடன் இணைக்கப்பட்டிருக்கும் ஸ்பெர்மாட்டிக் குழாயினை நசுக்கி விடுவதால் விரைகளுக்கு செல்லும் இரத்த ஓட்டம் பாதிக்கப்பட்டு விரைகள் சுருங்கி விந்துகளின் உற்பத்தி தடை செய்யப்படுகிறது.

* ஆண்மை நீக்கம் செய்வதற்கு முன்பாக முதலில் கால்நடைகளை அசையாமல் நன்றாகக் கட்ட வேண்டும்.

* விரைப்பையின் ஒரு பக்கமாக விரைப்பைக்குச் செல்லும் குழாய்ப் பகுதியை நகர்த்தி, விரைகளுக்கு 3-5 செமீ மேற் பகுதியில் பர்டிசோ ஆண்மை நீக்கக் கருவி மூலம் ஸ்பெர்மாட்டிக் கார்ட் எனப்படும் விரைகளுக்குச் செல்லும் குழாயினை நசுக்கி விட வேண்டும்.

* பிறகு முதலில் நசுக்கிய இடத்திற்கு ஒரு செமீ கீழ் மீண்டும் நசுக்க வேண்டும்.

* இது ஒரு பாதுகாப்பான, விரைவான, நுண்கிருமிகளின் தாக்குதல் குறைவாக ஏற்படக்கூடிய ஒரு ஆண்மை நீக்க முறையாகும்.

திறந்த முறை அல்லது அறுவை சிகிச்சை மூலம் ஆண்மை நீக்கம் செய்தல் :

* இம்முறையில் விரைப்பையினை அறுவை சிகிச்சை மூலம் திறந்து, விரைகளை அகற்றிவிட்டு அறுவை சிகிச்சையால் ஏற்பட்ட புண்ணை ஆண்டிசெப்டிக் மருந்து தடவி சிகிச்சை அளிக்கப்படுகிறது.

* இளங்காளைகளில் பொதுவாக ஸ்பெர்மாட்டிக் காரட் பகுதியினை முறுக்காமல் நறுக்கப்படுகிறது. ஆனால் வயது முதிர்ந்த இளங்காளைகளில் ஸ்பெர்மாட்டிக் கார்ட் பகுதியினை முதலில் நன்றாக முறுக்கி விட்டுப் பிறகு நறுக்கப்பட வேண்டும்.

எலாஸ்டேட்டர் அல்லது ரப்பர் வளையம் முறை :

* இம்முறையில் உறுதியான ரப்பர் வளையம் கன்றுகளின் இளம் வயதிலேயே ஸ்பெர்மாட்டிக் கார்ட் பகுதியைச் சுற்றிப் பொருத்தப்படுகிறது.

* இந்த ரப்பர் வளையத்தால் ஏற்படும் தொடர்ந்த அழுத்தத்தின் காரணமாக விரைகள் அளவில் சிறியதாகி விடும். பிறகு ரப்பர் வளையம் கீழே விழுந்து விடும்.

* எலாஸ்டேட்டர் மூலம் ஆண்மை நீக்கம் செய்வது கன்றுகளுக்கு அதிக வலியினை ஏற்படுத்தும் என்பதால் இம்முறை பொதுவாக பின்பற்றப்படுவதில்லை.

ஆதாரம் : தமிழ்நாடு வேளாண்மை பல்கலைக்கழகம்.

Subscribe Us : http://www.youtube.com/c/FaizalPetsFarm

பணம் மரத்தில்தான் காய்க்கிறது!

“பணம் என்ன மரத்திலா காய்க்குது?” – இந்த கேள்வி உங்கள் காதில் விழாத நாளே இல்லாமல் இருக்க வாய்ப்பில்லை. யாராவது இனி இப்படி உங்களை கேட்டால், தயங்காமல் பதில் சொல்லுங்கள். “பணம் மரத்தில்தான் காய்க்கிறது!”

என்னென்னவோ தொழில் நடத்தி நஷ்டமடைந்தவர்கள் ஆயிரம் பேரை உங்களுக்கு தெரியலாம். நிச்சய லாபம் கொடுக்கக்கூடிய ஒரு தொழில் இருக்கிறது. கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்களா?

மரம் வளர்ப்பு!

மரம் வளர்ப்பு ஒரு தொழிலா? மரம் வளர்த்தால் மாங்காய் கிடைக்கும், தேங்காய் கிடைக்கும். காசு கிடைக்குமா? கிடைக்காது. கொட்டும். இடியுடன் கூடிய மழை மாதிரி உங்கள் கூரையைப் பிய்த்துக் கொண்டு கொட்டோ கொட்டுவென நிச்சயம் கொட்டும்.

முதலில் இரண்டு கதைகளை பார்த்துவிடுவோம்.

முதலில் அசலூர் கதை.

பீகாரின் பகல்பூர் மாவட்டத்தில் இருக்கும் கிராமம் தர்காரா. பிறக்கும் குழந்தை பெண்ணாக இருந்தால், குறைந்தது பத்து மாமரங்களை நடுவது இங்கே வழக்கம். இவ்வழக்கம் எப்போதிலிருந்து பின்பற்றப்படுகிறது என்று யாருக்கும் தெரியவில்லை. ஆனால் பரம்பரை பரம்பரையாக ஒரு சடங்காகவே மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகிறது.

சரி, இந்த சடங்கினால் வேறு என்ன பிரயோசனம்? சுற்றுச்சூழல் காக்கப்படுகிறது என்கிற உலகளாவிய பயன்பாட்டை எல்லாம் விட்டு விடுவோம்.

இக்கிராமத்தில் வசிக்கும் சுபாஷ்சிங் ஒரு சிறுவிவசாயி. இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இவருக்கு மகள் பிறந்தாள். நிகாகுமாரி என்று பெயர் வைத்து, ஊர் வழக்கப்படி பத்து மாங்கன்றுகளை நட்டு வளர்த்தார்.

இந்த இருபது ஆண்டுகளில் மகள் திருமணத்துக்கு செலவு செய்யவேண்டுமே என்றெல்லாம் சுபாஷ்சிங் என்றுமே கவலைப்பட்டதில்லை. சமீபத்தில் நிகாகுமாரிக்கு ஜாம் ஜாமென்று திருமணம் நடந்தது. மாப்பிள்ளை அரசுப்பள்ளியில் வாத்தியார்.

“என் மகள் வளரும்போது அவளோடு சேர்ந்து, அவளுக்காக நான் நட்ட மாமரங்களும் வளர்ந்தது. மூன்றே ஆண்டுகளில் காய்க்க ஆரம்பித்தது. பழங்களை சந்தையில் விற்கத் தொடங்கினேன். இத்தனை ஆண்டுகளாக இதில் கிடைத்த வருமானம், எனது மகளின் திருமணச் செலவினை விட பன்மடங்கு அதிகம்” என்று பி.பி.சி. தொலைக்காட்சிக்கு அளித்த நேர்காணலில் சொன்னார் சுபாஷ்சிங்.

‘லாஜிக்’ ஆக யோசித்துப் பாருங்கள். எவ்வளவு பெரிய பொருளாதார ரகசியம், இந்த மரம் நடும் சடங்கில் அடங்கியிருக்கிறது. கிராமப் பொருளாதாரத்தையே மாற்றியமைக்கும் மரம் நடும் சடங்கு, நிச்சயமாக வெறும் மூடநம்பிக்கையல்ல. பெரும் பொருளாதார நிபுணர்களுக்கு கூட தோன்றாத ‘ஐடியா’வினை, இக்கிராமத்து மக்கள் காலம் காலமாக பின்பற்றி வருகிறார்கள்.

மாமரங்களால் இவ்வளவு பெரிய பொருளாதார அனுகூலங்களை அடையமுடியுமா என்று உங்களுக்கு சந்தேகம் தோன்றலாம். ஒரு நடுத்தர அளவிலான மாந்தோப்பு, ஒவ்வொரு வருடமும் ரூபாய் ரெண்டு லட்சம் வரை வருமானத்தை வழங்குகிறது. மாந்தோப்பில் கிடைக்கும் வருமானத்தை, அப்படியே சம்பந்தப்பட்ட பெண் குழந்தையின் பெயரில் வங்கியில் சேமிக்கிறார்கள்.

மாமரங்கள் தரும் வருமானத்தால் முன்பெல்லாம் கோதுமை, நெல் விதைத்து வந்த விவசாயிகளும் கூட இப்போது தோப்புகள் அமைப்பதில் ஆர்வம் காட்டுகிறார்களாம். ஊரிலேயே வயதானவர் சத்ருகன் பிரசாத் சிங். 86 வயதாகும் இவர், அந்தக் காலத்தில் கடுமையான விவசாயி. 25 ஏக்கர் நிலம் வைத்திருக்கிறார். தன் நிலம் முழுக்க மாமரம் மற்றும் லிச்சி மரங்களை நட்டு இன்று நிம்மதியாக இருக்கிறார்.

தர்காரா இப்போது பசுமைச்சேலை உடுத்தி, மாஞ்சோலையாக பூத்துக் குலுங்குகிறது. நம்புங்கள். தர்காரா கிராமத்தில் மாமரம் மற்றும் லிச்சி மரங்களின் எண்ணிக்கை மட்டுமே ஒரு லட்சம். இருபதாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட மாமரங்கள் நன்கு வளர்ந்து வருடா வருடம் நல்ல மகசூலை தந்து வருகிறது.

அடுத்தது நம்மூர் கதை.

புதுக்கோட்டை மாவட்டம், கொத்தமங்கலத்துக்கு அருகில் சேந்தன்குடி என்றொரு கிராமம். இந்த ஊரில் தங்கசாமி என்றொரு விவசாயி. முப்பத்தைந்து வருடங்களுக்கு முன்பாக விவசாயத்தால் நஷ்டப்பட்டுப்போய் மனம் கலங்கி நின்றார். ஊரில் கடுமையான வறட்சி. சொத்தை விற்று, கடன்களை அடைத்து ஏதாவது ஓட்டலில் ‘சர்வர்’ வேலைக்கு சென்றுவிடலாமா என்று யோசித்தார்.

அன்று, அகில இந்திய வானொலியில் ஏதோ நிகழ்ச்சி கேட்டுக் கொண்டிருந்தார். ‘மரப்பயிரும் பணப்பயிரே!’ என்கிற தலைப்பில் பேராசிரியர் ஒருவரின் உரை. அதுதான் தங்கசாமி வாழ்வின் திருப்புமுனை. சொத்தை விற்கும் முடிவினை மூட்டை கட்டி வைத்தார்.

நூறு தேக்கு மரங்களை வாங்கி தனது நிலத்தில் நட்டார். இருபது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அவை வளர்ந்து தன்னையும் தனது குடும்பத்தையும் பாதுகாக்கும் என்பது அவரது திட்டம். ஒரே ஆண்டிலேயே தங்கசாமி நட்ட மரங்கள் இருபது அடி வளர்ந்து அவரை உற்சாகப்படுத்தியது. இதே உற்சாகத்திலேயே நூறு மாங்கன்றுகளை நட்டார். அப்படியே நூறு முந்திரி, நூறு புளியங்கன்று என்று நட்டுக்கொண்டே சென்றார்.

வேம்பு, சந்தனம், ரோஸ்வுட், செஞ்சந்தனம், நெல்லி, புளி, மகோகனி என்று சுமார் நூறு வகையில் ஐயாயிரத்துக்கு மேற்பட்ட மரங்களுட, இருபத்தைந்து ஏக்கர் அளவுக்கு விரிந்த காட்டுக்கு சொந்தக்காரர் ஆகிவிட்டார் தங்கசாமி. இந்த காட்டினுடைய மதிப்பு பல கோடி. ஓட்டலில் சர்வர் வேலைக்குச் செல்ல திட்டமிட்டவர், இன்று கோட்டீஸ்வரர்.

சேந்தன்குடியில் போய் ‘மரம்’ தங்கசாமி என்று விசாரித்துப் பாருங்கள். இவரது காட்டுக்கு வழி சொல்லுவார்கள். தனது காட்டில் மட்டுமல்ல. நாடெங்கும் மரம் வளர்க்க ஊக்குவிப்பதுதான் தங்கசாமியின் லட்சியம். திருமணங்களுக்கு சென்றால் ‘மொய்’ எழுதமாட்டார். மரகன்றுதான் பரிசளிப்பார். புதுக்கோட்டை மாவட்டம் முழுக்க பயணித்து, எல்லாப் பள்ளிக்கூடங்களிலும் மரம் நட்டிருக்கிறார்.

இன்று உலகெங்கும் இருந்து, தங்கசாமி வளர்த்த காடை பார்க்க ஆராய்ச்சியாளர்கள் குவிகிறார்கள். பத்தாம் வகுப்பு வரை மட்டுமே படித்திருக்கும் தங்கசாமியின் அனுபவங்கள் வேளாண் மாணவர்களுக்கு ஆராய்ச்சிப் பாடமாக போதிக்கப்படுகின்றன.

இரண்டு கதைகளையும் வாசித்து, ஆச்சரியமாக இருக்கிறதா? ஆச்சரியமோ, அதிர்ச்சியோ அடையத் தேவையில்லை. தங்கம், வெள்ளி, பிளாட்டினம், மார்பிள், கிரானைட் போன்ற உலோகங்கள், கனிமங்கள் மாதிரி மரங்களும் கூட ‘காஸ்ட்லி’ ஆனவைதான்.

உதாரணத்துக்கு செஞ்சந்தன மரம். அணு உலை கதிர்வீச்சினை தடுக்கும் சக்தி இம்மரவகைகளுக்கு உண்டு. ஒரு டன் மூன்றரை முதல் நாலு லட்ச ரூபாய் வரைக்கும் சந்தை மதிப்பில் போகும் என்றால் பார்த்துக் கொள்ளுங்களேன். எத்தகைய வறட்சியையும் தாங்கி வளரக்கூடிய தன்மை கொண்டது இம்மரம்.

குறைவான ஆள் தேவை, உற்பத்தி மற்றும் பராமரிப்புச் செலவும் மிகக்குறைவு என்பதால் ‘மரம் வளர்ப்பு’ நல்ல லாபகரமான தொழிலாக விளங்குகிறது. முழுநேரமும் இத்தொழிலில் ஈடுபட்டிருக்க வேண்டிய தேவையுமில்லை. நிறைய பேர் ‘பார்ட் டைம்’ மற்றும் ‘வீக் எண்ட்’ தொழிலாகவும் கூட இத்தொழிலை செய்து வருகிறார்கள்.

குமிழ், முள்ளில்லா மூங்கில், மலைவேம்பு, சந்தனம் ஆகிய மரங்கள், இத்தொழிலுக்கு நன்கு தோதுப்படும் மரங்கள். குறிப்பாக குமிழ்மரம். தேக்கு வகையைச் சார்ந்த இம்மரம் வெகுவேகமாக வளரும். ஒரே ஒரு மரம், எட்டு ஆண்டுகளில் ஒரு டன் அளவுக்கு வளர்ந்து நிற்கும். இன்றைய தேதியில் விலை எட்டாயிரம் முதல் பத்தாயிரம் வரை கிடைக்கும். ஒரு ஏக்கருக்கு சுமார் ஆயிரத்து இருநூறு மரங்களை வளர்க்க முடியுமென்றால், லாபத்தை நீங்களே கால்குலேட்டர் கொண்டு கணக்கிட்டுக் கொள்ளுங்கள்.

“மரக்கன்றுகளின் விலை இருபதிலிருந்து நூறு ரூபாய்தான். நம் கண்ணெதிரிலேயே அவை வளர்ந்து, பலன் தர ஆரம்பிக்கும்போது கிடைக்கும் மகிழ்ச்சிக்கு விலையே இல்லை” என்கிறார் மர ஆர்வலரான நடேசன்.

அந்தகாலத்து அண்ணா பல்கலைக்கழக பொறியாளரான நடேசனுக்கு இப்போது வயது எழுபது. சொந்தமாக ஒரு தொழிற்சாலை அம்பத்தூரில் வைத்திருந்தார். தொழில் நிமித்தம் 1980ஆம் ஆண்டு ஜப்பானுக்கு சென்றிருந்தபோது ‘க்ரீன் எர்த்’ என்றொரு கண்காட்சியை கண்டுகளிக்கும் சந்தர்ப்பம் இவருக்கு வாய்த்தது. இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்தபோது நிலப்பரப்பில் நாற்பது சதவிகித காடுகளை கொண்டிருந்ததாகவும், அதன்பிறகு முப்பதாண்டுகளிலேயே வெகுவேகமாக அந்நிலை மாறி பதினான்கு சதவிகித காடுகளையே கொண்டிருப்பதாகவும் ஒரு செய்தியை அங்கே அறிந்தார். நாட்டின் பசுமையை மனிதர்கள் சுயநலத்துக்காக அழித்துக் கொண்டிருக்கிறோமே என்ற குற்றவுணர்ச்சி தோன்றியது. ஊர் திரும்பியதும் கும்மிடிப்பூண்டியில் 18 ஏக்கர், காரனோடையில் 6 ஏக்கர் நிலம் வாங்கி மரங்கள் வளர்க்க ஆரம்பித்தார்.

இன்று தனது ஓய்வுக்காலத்தை தான் வளர்த்த மரங்களோடு மகிழ்ச்சியாக கழித்துக் கொண்டிருக்கிறார். இத்தனை ஆண்டுகளில் இவர் வளர்த்த மரங்களின் எண்ணிக்கை மட்டுமே இருபதாயிரம். தொழிலதிபரான இவர் ‘மரம் வளர்ப்பும் நல்ல லாபகரமான தொழிலே’ என்று பொருளாதாரரீதியான பார்வையில் சுட்டிக் காட்டுகிறார்.

“மரம் வளர்ப்பினை சுற்றுச்சூழலைக் காக்கவோ, உலகவெப்பமயமாதலை குறைக்கவோ மட்டுமே செய்ய வேண்டும் என்பதில்லை. வங்கியில் வைப்புநிதி போட்டு வைப்பது மாதிரி கூட வளர்க்கலாம். கனியாகவோ, பூவாகவோ, விறகாகவோ, மருந்தாகவோ ஏதோ ஒரு வகையில் நீங்கள் வளர்த்த மரம் உங்களுக்கு நிறைய திருப்பித் தரும். தரிசு நிலம் கையகலம் கூட இல்லை என்கிற நிலை வரவேண்டும். சும்மா கிடக்கும் நிலங்களில் எல்லாம் சவுக்கு, மூங்கில் என்று கிடைத்த மரங்களை நட்டுவைத்தால், காலப்போக்கில் அவை நிறைய வருமானத்தை அள்ளித்தரும்” என்கிறார் நடேசன்.

மரம் வளர்ப்பு என்பது புதிய விஷயமில்லை. பாரம்பரியமாக நம் முன்னோர் செய்து வந்ததுதான். என்ன, இடையில் நகரமய சொகுசில் எல்லாவற்றையும் மறந்துவிட்டோம். மீண்டும் அதைத்தொடர வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டு வருகிறது. ஆளுக்கு ஒரு மரமாவது நட்டு, நாமும்தான் இந்த மகிழ்ச்சியை அனுபவித்துப் பார்ப்போமே?

மரம் வளர்ப்பு : சில மகிழ்ச்சித் துளிகள்!

• மதுரை மாவட்டத்தில் இருக்கும் கிராமம் மாத்தூர். இந்த ஊர் கண்மாய் கரைகளில் பலன் தரும் புளிய மரங்களை பொதுமக்கள் நட்டு, பலன் பெற்று வருகிறார்கள். விறகுக்காக கண்மாய் மாதிரி பகுதிகளில் கருவேல மரங்களை வளர்ப்பது வழக்கம். இவை நிலத்தடி நீரை வெகுவாக உறிஞ்சிவிடுவதால் மாத்தூர் மக்கள் இவற்றை அழித்து, கரையோரங்களில் புளியமரங்களை நட்டு வருகிறார்கள். ஆண்டு தோறும் இம்மரங்களில் புளியம்பழம் பறிக்க ஏலம் விடப்படுகிறது. ஏலத்தொகையை அரசு கஜானாவுக்கு வருவாயாகவும் கொடுத்து அசத்தி வருகிறார்கள் மாத்தூர் மக்கள்.

• சோளங்குருணி என்கிற கிராமமும் மதுரை மாவட்டத்தைச் சேர்ந்தது. இந்த ஊரின் ஊடே செல்லும் நெடுஞ்சாலையின் இருபுறமும் பொதுமக்களால் புளிய மரங்கள் ஏராளமாக நட்டு வளர்க்கப்பட்டது. இம்மரங்கள் நெடுஞ்சாலைத் துறைக்கே சொந்தமென்றாலும், பொதுமக்கள் முன்வந்து வளர்த்தவை என்பதால், இதில் கிடைக்கும் வருமானத்தை கிராமவளர்ச்சித் திட்டங்களுக்கே நெடுஞ்சாலைத்துறை தந்துவிடுகிறது.

• திருவண்ணாமலை மாவட்டம் சேத்துப்பட்டில் ஒரு சர்வதேச அமைப்பு - The International Small Group Tree Planting (TIST) – ஒரு லட்சம் மரங்களை நட திட்டமிட்டிருக்கிறது. இம்மரங்கள் முழுக்க அப்பகுதி சிறு விவசாயிகளின் நிலங்களில் நடப்படும். விவசாயிகளின் வழக்கமான பணிகளோடு, மரம் வளர்ப்பையும் சேர்த்து செய்வதின் மூலம் கூடுதல் வருவாயை அவர்கள் ஈட்ட முடியும் என்ற நோக்கத்தில் இந்த மரங்கள் நடப்படுகின்றன.

என்னென்ன மரங்களை வளர்க்கலாம்?

மணற்பாங்கான கரையோர நிலங்களில் வளர்க்கக் கூடியவை : பின்னை, முந்திரி, சிவகுண்டலம், பூவரசம், தென்னை, பனை, புங்கன், வேம்பு, நெட்டிலிங்கம், அழிஞ்சி, நாட்டு வாதுமை.
சிறுமரங்கள் : புங்கன், சரக்கொன்றை, கல்யாண முருங்கை, முருங்கை, பெருங்காலி, தங்கபட்டி, மயில் கொன்றை, கோவர்தனம், பவழமல்லி, மந்தாரை, தங்க அரளி, ரெட் கார்டியா, செண்பகம், கறிவேப்பிலை

மரச்சாலை மரங்கள் : வேம்பு, மகிழம், செவ்வில்வம், மலைவேம்பு, பிணாரி, இலவம்பஞ்சு, ஒதியமரம், வாகைமரம், கொண்டைவாகை, இயல்வாகை, வாதா நாராயண மரம், பூந்திக்கொட்டை மரம், மாவுக்காய், நுணா, பாலை, தேன்பூச்சி, மூக்குச்சளி, தூங்குமூஞ்சி
பழவகை மரங்கள் : நாவல், நெல்லிக்காய், பலாமரம், வில்வமரம், மாமரம், இலுப்பை, கொடுக்காப்புளி, கொய்யா, விளா, சபோட்டா, இலந்தை, சீதாப்பழம், மாதுளை, அரநெல்லி, கரம்போலா, பிம்ப்ளீ

பறவைகளை வசீகரிக்கும் மரங்கள் : கொய்யா, கறிவேப்பிலை, நெட்டிலிங்கம், கல்யாண முருங்கை, நெய்பழம், கம்பளி, இலுப்பை, ஸபோட்டா, அகத்தி, அத்தி, அழிஞ்சி

அழகிய பூக்கள் பூக்கும் மரங்கள் : பூந்திக்கொட்டை, பூமருது, அசோகா, மந்தாரை, திருவாட்சி, கொக்கு மந்தாரை, ஃப்ளேம் ஆஃப் தி ஃபாரெஸ்ட், மரவல்லி, சரக்கொன்றை, மஞ்சக் கொன்றை, கேஸியா ஜாவா, ஆத்துப் பூவரசு, நெருப்புக் கொன்றை

*அரசமரம், ஆலமரம் போன்றவை பரந்து வளரக்கூடிய பெரிய மரங்கள். அவை விசாலமான இடமாக இருந்தால் மட்டுமே வளர்க்கப்பட வேண்டும்.

எப்போது நடலாம்?

மரக்கன்றுகளை நட மழைக்காலமே சிறந்தது. பருவமழை துவங்கும் ஜூன் முதல் செப்டம்பர் வையிலான மழைக்காலம் இதற்கு ஏற்றது. தாழ்வான பகுதிகளில் டிசம்பர், ஜனவரி மாதங்களில் நீர் முற்றிலுமாக வடிந்துவிடுவதால், இம்மாதங்கள் ஏற்றவை. மரக்கன்றுகளை காலை 6 மணி முதல் 10 மணிக்குள் நடுவது நல்லது. இல்லையேல் மாலை 3 மணி முதல் 6 மணிக்குள் நடலாம்.

மரக்கன்றுகளை எங்கே வாங்கலாம்?

வனத்துறை அலுவலகங்கள் அருகில் இருந்தால், அவர்களிடம் விசாரித்து வாங்கலாம். வனத்துறை தோட்டங்களில் குறைந்த விலையில் தரமான மரக்கன்றுகள் கிடைக்கும். இல்லையேல் நர்சரிகளில் நீங்கள் விரும்பும் மரக்கன்றுகளை வாங்கி நடலாம். மரக்கன்றுகளை வாங்கும் இடத்திலேயே, அவற்றை பராமரிப்பது, உரமிடுவது குறித்த ஆலோசனைகளையும் பெற்றுக் கொள்ளலாம்.

நகரங்களில் மரம் வளர்ப்பு!

“நாங்கள் மண் தரையே கண்ணில் படாத கான்க்ரீட் காடுகளில் வசிக்கிறோம். நாங்கள் என்ன மரத்தை வளர்ப்பது?” என்று நகரவாசிகள் கேட்கலாம். உங்கள் வீட்டுக்கு முன்பு கார், பைக் விட கொஞ்சமேனும் இடம் நிச்சயம் இருக்குமில்லையா? அது போதும். கொத்தனார் ஒருவரை கூப்பிட்டு 2க்கு 2 அளவில் குழிதோண்டி, முருங்கை வளர்க்க ஒரு கட்டமைப்பு ஏற்படுத்தித்தர சொல்லுங்கள். பெரிய பராமரிப்பு தேவையின்றி அதுபாட்டுக்கு வளரும் மரம் முருங்கை மரம். தெரிந்தவர்களிடம் ஒரு கிளை வாங்கி வந்து நட்டு வைத்தால், அது பாட்டுக்கு வளர்ந்து நிற்கும். இரண்டு வருடங்களில் ஐநூறு, அறுநூறு காய்கள் காய்த்துத் தொங்கும். முருங்கை கீரையும் போனஸ்.

Subscribe Us : http://www.youtube.com/c/FaizalPetsFarm

மாடுகளுக்கான பொது மேலாண்மை முறைகள் பகுதி - 3

கன்றுகளைத் தாயிடமிருந்து பிரித்தல் :

* தற்போது கன்றுகளைத் தாயிடமிருந்து சீக்கிரம் பிரித்துவிடுவது மேலாண்மை முறைகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது.

* சீக்கிரமே கன்றுகளைத் தாயிடமிருந்து பிரிப்பது பண்ணையினை நன்றாக மேலாண்மை செய்யவும் உதவுகிறது.

* இம்முறையில் தாயிடமிருந்து பிரிக்கப்பட்ட கன்றுகள் தனியாக கொட்டகைகளில் வளர்க்கப்பட்டு அவற்றுக்குத் தேவையான தீவன பராமரிப்பு முறைகளும், மேலாண்மை முறைகளும் பின்பற்றப்படுகின்றன.

* இந்த மேலாண்மை முறையில் கன்றுகள் சீம்பாலை குடித்தவுடன், மீண்டும் தாயிடம் பால் குடிக்க அனுமதிக்கப்படுவதில்லை.

* ஆனால் மாட்டிடமிருந்து பாலை முழுவதும் கறந்து, போதுமான அளவு பால் கன்றுகளுக்கு தனியாக அளிக்கப்படுகிறது.

* தாயிடமிருந்து பிரிக்கப்பட்ட கன்றுகள் தனியாக தட்டுகளிலோ அல்லது பால் பாட்டில் போன்ற அமைப்புடைய தட்டுகளிலிலோ பால் குடிக்க பழக்கப்படுத்தப்படுகின்றன. இவ்வாறு செய்வதால் தீவன மேலாண்மையும் எளிதாகிறது.

* தாயிடமிருந்து பிரிக்கப்பட்ட கன்றுகளின் உடல் எடை வாரம் ஒரு முறை எடுக்கப்பட்டு அவற்றின் உடல் எடைக்கேற்ப பால் அளிக்கப்பட வேண்டும்.

ஆதாரம் : தமிழ்நாடு வேளாண்மை பல்கலைக்கழகம்

Subscribe Us : http://www.youtube.com/c/FaizalPetsFarm

மண், மக்கள், மகசூல்! - உங்கள் நிலத்திலேயே உரத்தொழிற்சாலையை உருவாக்கலாம்..!

மண் நலம்

முனைவர். சுல்தான் அகமது இஸ்மாயில்

மண்ணின் நலத்தை மீட்டெடுப்பதன் மூலமே, மனித குலத்தை இனி பிழைத்திருக்கச் செய்ய முடியும்’ என்ற உண்மையை உரக்கச்சொல்லி, உழவர்களைச் செயல்படத் தூண்டும் அனுபவத் தொடர் இது!

தோட்ட மண், காற்றையும் தண்ணீரையும் சரியான அளவில் தனக்குள் செல்ல அனுமதித்து, பயிர் வளர ஏதுவான சூழலை உருவாக்குகிறது என்று சென்ற இதழில் பார்த்தோம். ‘பயிர்கள் வளர, மண்ணுக்கு நீர் அவசியமென்று புரிகிறது. ஆனால், காற்று தேவைப்படுமா’ என்று சிலர் கேட்கலாம். மண்ணுக்குள் வசிக்கும் உயிர்களுக்கு, ஏன் நுண்ணுயிர்களுக்குக்கூடக் காற்று அவசியம். பயிர்கள் தங்களது வேர்களில் உருவாக்கும் பொருள்களில் கார்போஹைட்ரேட் அதிகமிருக்கும். அவற்றை உடைத்து, எளிதில் தங்களுக்குத் தேவையான சக்திக்காக கார்பனாக மாற்றும் பணியை நுண்ணுயிர்கள் செய்கின்றன. இதற்கு ஆக்ஸிஜன் மிகவும் அவசியம்.

இந்த அறிவியல் தெரியாவிட்டாலும்... ‘மண் கெட்டித்தட்டினாலோ, மண்ணில் வாசனை இல்லாமல் போனாலோ, மண்ணைப் புரட்டிப் போடவேண்டும்’ என நம் முன்னோர் உணர்ந்திருந்தனர். காற்று உள்செல்வதால் பயிர்கள் நன்கு வளர்கின்றன என்பதை அனுபவபூர்வமாக உணர்ந்த அவர்கள், ஏர் மூலம் உழத் தொடங்கினர். ஏர் உழ, உழ வளமான மண் பஞ்சுபோல மேலே வந்தது. காற்று உள்ளே சென்றது. அதனால், நுண்ணுயிர்கள் வளரத் தேவையான சூழல் உருவானது. மேலும் அவர்கள், நுண்ணுயிர்களுக்கு உணவாக நவதானியப் பயிர்களைப் பயிரிட்டு மடக்கி உழுதனர். பயிர்ச்சுழற்சியை மேற்கொண்டனர். நெல்லுக்கு அடுத்து நிலக்கடலையையோ, பயறு வகைகளையோ பயிரிட்டதன் மூலம் அவற்றின் வேர்முடிச்சுகளில் பாக்டீரியாக்கள் பெருகின. அந்த நுண்ணுயிர்கள் மண்ணிலுள்ள பொருள்களைச் சிதைத்து, மண்ணுக்குத் தேவையான நுண்ணூட்டச்சத்தைக் கொடுத்தன. இப்படி நம் மண்ணையும் அதிலுள்ள உயிர்களையும் நம் முன்னோர் போற்றிப் பாதுகாத்தனர்.

அவர்கள், மண்ணையும், எருவையும், மண்புழுக்களையும் ஒருங்கிணைத்துச் சொந்த மண்ணிலேயே, ஓர் உரத் தொழிற்சாலையைப் போல நுண்ணுயிர்களைப் பெருக்கினர். ஆனால், இன்று நடப்பது என்ன? மண் சூழலைப் பற்றிய புரிதல் இல்லாமல், அசோஸ்பைரில்லம், அசிட்டோபாக்டர், ரைசோபியம் போன்ற நுண்ணுயிர்களைப் பாக்கெட்டில் அடைத்து விற்பனை செய்யும் நுண்ணுயிர் உரத் (Microbial Fertilisers) தொழிற்சாலைகள் இயங்கத் தொடங்கிவிட்டன. ‘நீ மண்ணை எப்படி வேண்டுமானாலும் பாழ்படுத்திக் கொள். மகசூலைப் பெருக்க என்னிடம் மருந்திருக்கிறது’ என அந்த நுண்ணுயிர் பாக்கெட்டுகளை நம்மிடம் விற்கிறார்கள். இன்று மனிதர்களுக்கு மட்டுமல்லாமல், மண்ணுக்கும் ‘உணவே மருந்து’ என்ற கலாசாரம் மாறி, ‘மருந்தே உணவு’ என்ற போக்கு உருவாகியுள்ளது. ஒரே ஆறுதல், மருந்து இயற்கை மருந்தாக இருப்பதுதான். ஆனால், இந்தப்போக்கு நீடித்தால், மண்ணை நலமுடன் நம்மால் பாதுகாக்க முடியாது.

‘மண் நலனில், கடைகளில் கிடைக்கும் உயிர் உரங்கள் கூடாது என்பதில்லை, அவை போதாது’ என்பதே என்னைப் போன்றவர்களின் நிலைப்பாடு. அதற்குக் காரணங்கள் இல்லாமலில்லை. தொழிற்சாலைகளில் உற்பத்தி செய்யும்போது வேண்டுமானால்... பாக்கெட்டுகளில் அடைக்கப்படும் நுண்ணுயிர்களின் எண்ணிக்கை பத்தில் ஏழு மடங்காக இருக்கலாம். அவற்றை உயிர்ப்புடன் வைக்கத் தாங்கு பொருளாக (Carrier material) எரு அல்லது லிக்னைட் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இருப்பினும், நுண்ணுயிர்கள் பாக்கெட்டில் அடைக்கப்பட்டு, வேளாண் துறையையோ, கடைகளையோ அடைந்து, விவசாயிகளின் கைகளுக்கு வந்தடையும்போது, அவற்றின் எண்ணிக்கை பத்தில் இருமடங்கு அல்லது மும்மடங்கு என்ற அளவில் இருந்தாலே அதிகம். சில நேரங்களில், வேளாண் துறைத் திட்டங்களில் கொடுக்கப்படும் நுண்ணுயிர் பாக்கெட்டுகள், காலாவதி அடையக்கூடிய சமயங்களில்தான் விவசாயிகளின் கைகளுக்குக் கிடைக்கின்றன. அதனால், பாக்கெட் உயிர் உரங்கள் பயனற்றுப் போய் விடுகின்றன.

அவை பயனற்றுப் போவதற்கு இன்னொரு காரணமும் உண்டு. ஒரு ஸ்பூன் அளவிலான மட்குள்ள மண்ணில், கோடிக்கணக்கில் நுண்ணுயிர்கள் இருக்கும் என்று பார்த்திருக்கிறோம். கோடிக்கணக்கில் உள்ள நுண்ணுயிர்களில், நன்மை தரும் நுண்ணுயிர்களே பலவகைகள் உள்ளன. ஆனால், ஒரே ஒரு வகை அல்லது ஒருசில வகை நுண்ணுயிர்களை மட்டுமேதான், நாம் பாக்கெட் உயிர் உரங்களில் பெற முடியும். புரியும்படி சொல்ல வேண்டுமென்றால் சாதம், சாம்பார், ரசம், வற்றல் குழம்பு, மோர், பாயசம், கூட்டு, பொரியல், அப்பளம், வடை... எனப் படைப்பதுதான் விருந்து. இவற்றில் ஏதாவதொன்றை மட்டுமோ அல்லது இரண்டை மட்டுமோ இலை நிறையப் போட்டு வைத்தால் அது விருந்தாகுமா? இன்னொரு உதாரணத்தைச் சொல்கிறேன். நம் வீடுகளில் பாலில் உறைமோர் ஊற்றித் தயிராக்குவோம். இரவு மிதமான சூட்டிலுள்ள பாலில் உறைமோரை ஊற்றி வைத்தால், மறுநாள் காலை, சுவையான தயிர் கிடைத்துவிடும். ஆனால், வீட்டில் தயாரிக்கப்படும் தயிர் எல்லா நாள்களிலும் ஒரே சுவையுடன் இருப்பதில்லை.

பாலைத் தயிராக்கும் லேக்டோ பேசில்லஸ் போன்ற நன்மை செய்யும் நுண்ணுயிர்கள் உறைமோரில் உள்ளன. அந்த நுண்ணுயிர்களே பாலைத் தயிராக உறையச் செய்கின்றன. அவற்றின் எண்ணிக்கை மற்றும் அந்த நுண்ணுயிர்களின் வகைகள், தட்ப வெப்பத்துக்கு ஏற்ப மாறுபடும். அதனால்தான் எல்லா நாள்களிலும் தயிரின் சுவை ஒரே மாதிரி இருப்பதில்லை.

ஆனால், கடைகளில் விற்கப்படும் தயிர் அல்லது யோகர்ட் எப்போதுமே ஒரே சுவையில் இருப்பதையும் நாம் உணர்ந்திருப்போம். அதற்கும் காரணம் உண்டு. அந்தத் தயிரைத் தயாரிக்கும் நிறுவனங்கள் சில குறிப்பிட்ட வகை நுண்ணுயிர்களைத் தனியாகப் பிரித்தெடுத்து, அவற்றை மட்டுமே பாலைத் தயிராக்கப் பயன்படுத்துவார்கள். அதனால்தான் சுவை என்றும் மாறுவதில்லை. பல்வேறு வகையான நன்மை செய்யும் நுண்ணுயிர்களால் உருவான தயிர் நல்லதா? ஒரே வகை நுண்ணுயிரால் உருவான பாக்கெட் தயிர் நல்லதா என்று யோசியுங்கள். பஞ்சகவ்யா, மீன் அமினோ அமிலம், அமுதக்கரைசல் போன்ற இயற்கை இடுபொருள்களை மண்ணில் பயன்படுத்தும்போது... அதில் உள்ள நன்மை செய்யும் நுண்ணுயிர்களும், நுண்ணுயிர்களுக்கு உணவாகும் பொருள்களும், நுண்ணுயிர்களை மண்ணில் பெருக்கி மண்ணின் நலத்தைக் கூட்டுகிறது. ஆனால், உயிர் உரங்கள், குறிப்பிட்ட வகை நுண்ணுயிர்களை மட்டுமே மண்ணில் பெருக்கும். எனவே, வீட்டுத் தயிர் வேண்டுமா அல்லது கடையில் விற்கும் பாக்கெட் தயிர் வேண்டுமா என்று நாம்தான் முடிவு செய்ய வேண்டும்.

வீட்டுத் தயிர் தயாரிக்கும் முறையைப் போல, நுண்ணுயிர்களைப் பெருக்குவதன் மூலம் மண்நலத்தைச் சிறப்பாகப் பராமரிக்க முடியும் என்பதற்குக் காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்திலுள்ள முன்னோடி இயற்கை விவசாயி தெய்வசிகாமணியின் ‘தமிழ் நிலம் தமிழ்ப் பண்ணை’யை உதாரணமாகக் கூறலாம். இந்தத் தொடரின் ஆரம்பத்தில் அவரின் பண்ணையிலிருந்து மண்புழுக்கள் பற்றி நான் பேசிய விகடன் டிவி வீடியோவை (பகுதி 1) மீண்டும் ஒருமுறை பாருங்கள். அவரின் பண்ணையில், மரங்களிலிருந்து விழும் இலை தழைகளை யாரும் பெருக்கி வாருவதில்லை. நடைபாதை, பயிரிடும் பகுதிகளைத் தவிர்த்து மற்ற பகுதிகள் அனைத்தும் இலை தழைகளால் மூடப்பட்டு இயற்கையான மூடாக்கு அங்கே அமைந்துள்ளது.

மாடுகள், அங்கும் இங்கும் நடமாடி நினைக்கும் இடங்களில் எல்லாம் சாணம் போடுகின்றன. அதனால், மேல் மண்ணில் நுண்ணுயிர்கள் பெருகி, மண்புழுக்களும் அதிகம் காணப்படுகின்றன. நாங்கள் அவர் பண்ணைக்குச் சென்றபோது மழைக்காலமாகக் கூட இல்லை. ஆனாலும், மண்ணை ஒரு சதுர அடி அளவுக்குத் தோண்டினால், குறைந்தது 10-15 மண்புழுக்களை அங்கே காணமுடிகிறது. ‘ஒரு சதுர அடி மண்ணில் 15-20 மண்புழுக்கள் இருந்தால் அந்த மண் நலமாக இருக்கிறது’ எனச் சர்வதேச அமைப்பான ‘இயற்கை வேளாண் இயக்கங்களின் பன்னாட்டுக் கூட்டமைப்பு (IFOAM)’ தெரிவிக்கிறது.

எனவே, தெய்வசிகாமணி அவர்களின் மண் நலமாக இருக்கிறது என்று நாம் துணிந்து கூறலாம். இப்படி மண்நலம் பேணும் அவருக்கு வாழ்த்து தெரிவிப்பதுடன், மண்ணை நலமாக்க அவர் செய்யும் முயற்சிகளையும் நாம் பின்பற்ற வேண்டும். தெய்வசிகாமணியைப் போல ஆக்கபூர்வமான வேளாண்மையைச் செய்ய வேண்டுமென்றால், நம்மூர் முதியவர்களிடம் பாரம்பர்ய விவசாய முறைகளைப் படியுங்கள். அவற்றைப் பரிசோதித்துப் பார்த்து நடைமுறைக்குக் கொண்டு வாருங்கள். மண்ணின் நலன் காக்கும் முதல்படி, நம்மிடம் ஏற்கெனவே உள்ள பொக்கிஷங்களான மரபுசார் விவசாய முறைகளை மீட்டெடுப்பதே என்பதை நினைவில் வையுங்கள்.

-முயற்சி தொடரும்

இலைவழி ஊட்டம் எப்போது கொடுக்கலாம்?

பெரும்பாலான இடங்களில் வளமற்ற மண், ஒரு பெரும் பிரச்னையாக இன்று நம்முன் நிற்கிறது. நீண்டகாலத் திட்டமாக மண்நலம் காக்கும் முயற்சியில் நாம் இறங்கினாலும், தற்காலிகமாகப் பயிர்களுக்கு நேரடியாக ஊட்டமளிப்பதன் மூலம் பயிர் வளர்ச்சியை ஊக்குவிக்கலாம், விளைச்சல் இழப்பையும் தவிர்க்கலாம்.

செடிகளின் இலைகளிலும், தாள்களிலும் நுண்துளைகள் (Stomata) உள்ளன. இவை நுண்ணூட்டங்களை நேரடியாக எடுத்துக்கொள்ளும் திறன் பெற்றவை. இந்த இலைத்துளைகள் சுருங்கி விரியும் தன்மை கொண்டவை. வெயிலில் இந்த இலைத் துளைகள் மூடிக்கொள்ளும்.

வறண்டப் பகுதிகளிலும், பாலை வனங்களிலும் உள்ள தாவரங்களின் இலைத் துவாரங்கள் நீரிழப்பைத் தவிர்க்க பெரும்பாலும் மூடியே உள்ளன. இயற்கை வேளாண்மையில் பஞ்சகவ்யா, அமுதக் கரைசல், மீன் அமினோ அமிலம், பழத்திறமி போன்றவற்றை மண்ணிலும், இலைவழி ஊட்டமாகவும் (Foliar Feed) பயன்படுத்துகிறோம். இவற்றிலுள்ள நுண்ணூட்டங்கள், இலைகள் மற்றும் தாள்களின் வழியே உட்சென்று செடிகளின் ஆரோக்கியத்துக்கு வழிவகுக்கும்.

இலையூட்டக் கரைசல்களை, விடியற் காலை அல்லது மாலை நேரத்தில்தான் தெளிக்க வேண்டும். வெயில் நேரத்தில் இலைத்துளைகள் மூடிக்கொள்ளும் என்பதால், நண்பகல் நேரத்தில் தெளிப்பது பயனளிக்காது. அதேபோல், 5-10 சதவிகிதம் இலைவழி ஊட்டக்கரைசல், 95-90 சதவிகிதம் தண்ணீர் என்ற விகிதத்தில் கலந்து பயன்படுத்த வேண்டுமென்பதே பொதுவான விதி.

Subscribe Us : http://www.youtube.com/c/FaizalPetsFarm

மாடுகளுக்கான பொது மேலாண்மை முறைகள் பகுதி - 2

கன்றுகளுக்கு சீம்பால் அளித்தல் :

* கன்று ஈன்றவுடன் மாட்டின் மடியிலிருந்து சுரக்கும் முதல் பால் சீம்பாலாகும்.

* சீம்பாலில் காமாகுளோபுலின்கள் எனப்படும் நோய் எதிர்ப்பு புரதங்கள் அதிக அளவு உள்ளன. இவை மாட்டினை ஏற்கெனவே பாதித்த நோய்க்கிருமிகளுக்கு எதிராக மாட்டின் உடலில் உருவாகி பால் வழியாக கன்றுகளுக்கு சென்று கன்றுகளுக்கு நோய் எதிர்ப்பு சக்தியினை அளிக்கின்றன.

* சீம்பாலில் சாதாரண பாலை விட 7 மடங்கு புரதச்சத்து அதிகமாகவும், மொத்த திட சத்துகள் இரண்டு மடங்கு அதிகமாகவும் உள்ளது. எனவே சீம்பால் கன்றின் தொடக்கக் கால வயதில் புரதச்சத்து மற்றும் இதர சத்துகளையும் அளிக்கிறது.

* நோய் எதிர்ப்பு சக்தியினை உருவாக்கும் முக்கிய காரணிகளான தாது உப்புகளும், வைட்டமின் ‘ஏ’ சத்தும் சீம்பாலில் அதிக அளவு உள்ளது. இவற்றை சீம்பால் மூலமாக கன்று உட்கொள்ளும் போது கன்றின் நோய் எதிர்ப்புத்திறன் அதிகரிக்கிறது.

* சீம்பாலிலுள்ள நோய் எதிர்ப்பு புரதங்களை சீம்பால் வழியாக கன்றுகள் எடுத்துக்கொள்ளும்போது, கன்றுகள் அவைகளுக்குத் தேவையான நோய் எதிர்ப்பு சக்தியினை பெறுகின்றன.

* சீம்பால் ஒரு மலமிளக்கியாக செயல்பட்டு முதன் முதலில் கன்றின் குடலிலிருந்து சாணத்தினை வெளியேற்றவும் உதவுகிறது.

* கன்று பிறந்து 15-30 நிமிடங்களுக்குள்ளாக கன்றுகளுக்கு முதல் தவணை சீம்பாலை அளித்து விடுவது மிகவும் நல்லது. இரண்டாம் தவணையாக கன்று பிறந்த 10-12 மணி நேரத்திற்குள் சீம்பாலை அளிக்கவேண்டும்.

* கன்று பிறந்து அரை மணி நேரம் முதல் 12 மணி நேரத்திற்குள் கன்றின் உடல் எடையில் 5-8% சீம்பாலை அளிக்கவேண்டும். பிறகு 2, 3ம் நாள் வயதில் அதன் உடல் எடையில் 10% சீம்பாலைக் கொடுக்கவேண்டும்.

* மாட்டிலிருந்து கறக்கப்படும் அதிகப்படியான சீம்பாலை குளிர்பதனப்பெட்டியில் சேமித்து தாயற்ற கன்றுகளுக்கும் கொடுக்கலாம்.

ஆதாரம் : தமிழ்நாடு வேளாண்மை பல்கலைக்கழகம்

Subscribe Us : http://www.youtube.com/c/FaizalPetsFarm

ஏக்கருக்கு ரூ 1,75,000 தோட்டத்திலேயே வெல்லம் தயாரிப்பு!

கரும்புக்கான விலையை உயர்த்தக்கோரியும், நிலுவைத்தொகையை வழங்கக்கோரியும் இந்தியாவில் போராட்டம் நடக்காத நாளே இருக்காது. அந்த அளவுக்கு அனைத்து மாநிலங்களிலும் கரும்பு விவசாயிகள் கடுமையாகப் பாதிக்கப் பட்டுள்ளனர். இத்தகைய சூழ்நிலையிலும் இயற்கை முறையில் குறைவான செலவில் கரும்புச் சாகுபடி செய்து... அதை விற்பனை செய்ய ஆலைகளை நம்பியிருக்காமல், மதிப்புக்கூட்டல் மூலம் சொந்தமாக வெல்லம் தயாரித்து நல்ல லாபம் எடுக்கும் விவசாயிகளும் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள். அவர்களில் ஒருவர்தான், விழுப்புரம் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த ரவிச்சந்திரன். இவர் ஜீரோ பட்ஜெட் முறையில் விவசாயம் செய்து வருகிறார்.

விழுப்புரம் மாவட்டம், மதகடிப்பட்டு அருகே உள்ள பி.எஸ்.பாளையம் எனும் கிராமத்தில் இருக்கிறது ரவிச்சந்திரனின் தோட்டம். காலைப் பொழுதொன்றில் பண்ணையில் இருந்த ரவிச்சந்திரனைச் சந்தித்துப் பேசினோம்.

“பாரம்பர்யமான விவசாயக் குடும்பம் எங்களுடையது. 1978-ம் வருஷம், படிப்பை முடிச்ச உடனே விவசாயத்துக்கு வந்துட்டேன். நெல், கரும்பு, வாழைனு விவசாயம் செஞ்சுட்டுருந்தேன். அப்போ முழுக்க ரசாயன விவசாயம்தான். படிப்படியா மகசூல் குறைஞ்சுக்கிட்டே வரவும், 1990-ம் வருஷத்துல மண்ணைச் சோதனைக்கு அனுப்பினேன். மண்ல சத்தே இல்லைனு சொல்லிட்டாங்க. அதுக்கப்புறம் ரசாயன உரங்களைக் குறைச்சுக்கிட்டுத் தொழுவுரம், ஆட்டு எருனு பயன்படுத்த ஆரம்பிச்சேன். கொஞ்சம் மாறுதல் தெரியவும் 2000-ம் வருஷத்துல இருந்து ரசாயன உரங்களை நிறுத்திட்டு, இயற்கை இடுபொருள்களைப் பயன்படுத்திட்டு வர்றேன்.

2010-ம் வருஷத்துல, ‘ஜீரோபட்ஜெட் வித்தகர்’ சுபாஷ் பாலேக்கர் நடத்துன ஒரு பயிற்சியில கலந்துகிட்டேன். அது ரொம்பப் பிடிச்சுப் போகவும் முழுமையான ஜீரோ பட்ஜெட் விவசாயத்துக்கு மாறிட்டேன். எங்க குடும்பத்துக்கு மொத்தமா 55 ஏக்கர் நிலம் இருக்கு. மொத்த நிலத்துலயும் நான்தான் விவசாயம் செய்றேன். இதுக்கு கிணத்துப்பாசனம்தான் கைகொடுத்திட்டு இருக்கு. 18 ஏக்கர் நிலத்துல கரும்பு, 10 ஏக்கர் நிலத்துல நெல்லி, 6 ஏக்கர் நிலத்துல சப்போட்டா, 16 ஏக்கர் நிலத்துல மரங்கள் இருக்கு. மீதி 5 ஏக்கர் நிலத்துல நெல், வாழைனு பயிர் செய்திட்டிருக்கேன்” என்று முன்கதை சொன்ன ரவிச்சந்திரன் கரும்புச் சாகுபடி குறித்துப் பேசினார்.

“இந்த மண்ணுல கரும்பு நல்லா வளருங்கிறதால, முன்னாடி அதிகப்பரப்புல கரும்புச் சாகுபடி செஞ்சுட்டுருந்தேன். சர்க்கரை ஆலைக்கு கரும்பை அனுப்பிட்டு இருந்தேன். அதுல கட்டுபடியான விலை கிடைக்கலை. பணத்தையும் ஒழுங்காகத் தராம இழுத்தடிச்சாங்க. அதனால, இனிமே கரும்புச் சாகுபடியே வேணாம்னு முடிவு பண்ணியிருந்தேன். ஜீரோ பட்ஜெட் விவசாயத்துக்கு வந்த பிறகுதான் மறுபடியும் கரும்புச் சாகுபடியை ஆரம்பிச்சேன். அதே மாதிரி ஆலைக்கு அனுப்பக் கூடாதுனு முடிவு பண்ணி, நானே வெல்லம் தயாரிக்கலாம்னு முடிவு செஞ்சேன். ஆண்டு முழுவதும் கரும்பு கிடைக்கிற மாதிரி, சுழற்சி முறையில 18 ஏக்கர் நிலத்துல கரும்பு நடவு செஞ்சுருக்கேன். ரெண்டு மாசத்துக்கு ஒரு தடவை, ரெண்டு ஏக்கர் நிலத்துல அறுவடை பண்ணி வெல்லம் தயாரிச்சிட்டிருக்கேன். கரும்பு நடவு செஞ்சு எட்டு வருஷம் ஆகுது. மறுதாம்பு வந்துட்டே இருக்கு. 100 வருஷங்கள்கூட மறுதாம்பு வரும்னு சொல்றாங்க. முதல் மூணு அறுவடையில ஒரு ஏக்கருக்கு 30 டன் வரை மகசூல் கிடைச்சது. இப்போ சராசரியா ஏக்கருக்கு 25 டன் கிடைச்சுட்டுருக்கு” என்ற ரவிச்சந்திரன் விற்பனை மற்றும் வருமானம் குறித்துச் சொன்னார்.

“ஒரு டன் கரும்பை அரைச்சா 550 லிட்டர் கரும்புச்சாறு கிடைக்கும். ரெண்டு மாசத்துக்கு ஒருமுறை ரெண்டு ஏக்கர் நிலத்துல அறுவடை செய்றப்போ 50 டன் கரும்பு கிடைக்குது. அதுல இருந்து 27,500 லிட்டர் கரும்புச்சாறு கிடைக்கும். அதைக் காய்ச்சுறப்போ 5,000 கிலோ வெல்லம் கிடைக்கும். ஒரு கிலோ வெல்லம் 98 ரூபாய்னு விற்பனை செய்றேன். 5,000 கிலோ வெல்லம் விற்பனை மூலமா 4,90,000 ரூபாய் வருமானம் கிடைக்குது. அதுல எல்லாச்செலவும் போக 3,50,000 ரூபாய் வரை லாபம் கிடைக்குது. ஒரு ஏக்கருக்குச் சராசரியா 1,75,000 ரூபாய் லாபம் கிடைக்குது.

சுழற்சி முறையில தொடர்ச்சியா வருமானம் கிடைச்சுட்டுருக்கு. வெல்லமாகக் காய்ச்சி விற்பனை செய்றதாலதான் இந்த அளவுக்கு லாபம். அப்படிச்செய்யாம ஆலைக்கு அனுப்புனா, சாகுபடிச் செலவுக்குக்கூடக் கட்டுபடியாகாது” என்ற ரவிச்சந்திரன் நிறைவாக, ‘‘ஆரம்பத்துல இயற்கை முறையில உற்பத்தி செய்ற வெல்லத்தை மார்க்கெட்டிங் செய்றது கொஞ்சம் சிரமமாத்தான் இருந்துச்சு. வெள்ளை நிறமா இல்லாம காபி கலர்ல இருக்கிறதால பெரும்பாலான மக்கள் விரும்ப மாட்டேங்குறாங்க. ஆனா, இதோட மகத்துவம் தெரிஞ்சவங்க தேடிப்பிடிச்சு வாங்கிட்டுப் போறாங்க. நான் ஒரு கிலோவாக பாக்கெட் போட்டு நேரடியா விற்பனை செய்றேன். மொத்த வியாபாரிகளும் எங்கிட்ட வாங்கிட்டு போய் விற்பனை செய்றாங்க. சென்னை மாதிரியான பெரிய நகரங்கள்ல நல்ல வரவேற்பு இருக்கு” என்று சொல்லி மகிழ்ச்சியாக விடைகொடுத்தார்.

தொடர்புக்கு,

ரவிச்சந்திரன்,

செல்போன்: 94432 36983

வெல்லம் தயாரிப்பு

ஒரு டன் அளவு கரும்புகளைச் சாறு பிழியும் இயந்திரத்தில் போட்டுச் சாறு எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். சாற்றை 550 லிட்டர் கொள்ளளவு கொண்ட தாச்சுவில் ஊற்றி நெருப்பைப் பற்ற வைக்க வேண்டும். காய்ந்த கரும்புச்சக்கைகளை எரிபொருளாகப் பயன்படுத்திக்கொள்ளலாம். கரும்புச்சாறு சூடேற ஆரம்பித்தவுடன் கசடுகள் மேல்நோக்கி மிதக்க ஆரம்பிக்கும். அவற்றை வடிகட்டி மூலம் அகற்றிவிட்டு 4 கரண்டி ஆப்ப சோடாவைச் சேர்த்துக் கலக்கி விட வேண்டும்.

நன்றாகக் கொதிக்க ஆரம்பித்தவுடன், 200 மில்லி தேங்காய் எண்ணெயை ஊற்ற வேண்டும். பாகு கெட்டியாகத் திரள ஆரம்பிக்கும் சமயத்தில், அதைப் பலகையில் கொட்டிக் கிளறி கால் மணிநேரம் ஆறவிட வேண்டும். மிதமான சூட்டில் உருண்டைகளாகப் பிடித்து ஆற விட வேண்டும். நன்றாகக் காய்ந்ததும் மரப்பெட்டியில் அடுக்கி வைக்க வேண்டும். எறும்பு ஏறாமலும், ஈரக்காற்றுப் படாமலும் சேமித்து வைத்தால், பல ஆண்டுகள் ஆனாலும் வெல்லம் கெட்டுப்போகாது.

இப்படித்தான் சாகுபடி செய்யணும்

ஒரு ஏக்கர் நிலத்தில் கரும்புச் சாகுபடி செய்வது குறித்து ரவிச்சந்திரன் சொன்ன தகவல்கள் பாடமாக இங்கே...

ஆலைக்கரும்புக்கு ஆவணிப் பட்டம் ஏற்றது. தேர்வு செய்த ஒரு ஏக்கர் நிலத்தை டிராக்டர் மூலம் நான்குமுறை உழுது, 200 லிட்டர் ஜீவாமிர்தக் கரைசலைப் பாசன நீரில் கலந்து பாசனம் செய்ய வேண்டும். நிலம் காய்ந்த பிறகு, ஓர் உழவு செய்து, 8 அடி இடைவெளியில் பார் பிடிக்க வேண்டும். தேவையான அளவு நீண்ட கணு உள்ள விதைக்கரணைகளை எடுத்து வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். அவற்றை ஜீவாமிர்தக்கரைசலில் மூழ்க வைத்து எடுத்து, ஒவ்வொரு பாரிலும் ஓர் அடி இடைவெளியில் நடவு செய்ய வேண்டும். மறுநாள், 200 லிட்டர் ஜீவாமிர்தக் கரைசலைப் பாசன நீரில் கலந்து விட வேண்டும்.

தொடர்ந்து பத்து நாள்களுக்கு ஒருமுறை இதுபோலப் பாசனம் செய்து வர வேண்டும். நிலம் காய்வதுபோல இருந்தால், இடையில் பாசனம் செய்து கொள்ளலாம். 3-ம் மாதத்தில் கரும்புச்செடிகளின் தூரில் மண் அணைத்து விட வேண்டும். தேவைப்பட்டால் களைகளை அகற்றி வர வேண்டும்.

அவ்வப்போது கரும்புத்தோகைகளை அகற்றி, மூடாக்காகப் போட்டு வந்தால் களைகள் வராது. ஏதேனும் பூச்சிகள் தாக்கினால், மூலிகைப் பூச்சிவிரட்டி தெளிக்கலாம். இலைக்குருத்துப்புழு தாக்கினால், 12 லிட்டர் தண்ணீருக்கு 1 லிட்டர் அக்னி அஸ்திரா என்ற விகிதத்தில் கலந்து தெளிக்க வேண்டும். நடவு செய்த பத்து மாதங்களில் அறுவடைக்கு வந்துவிடும்.

Subscribe Us : http://www.youtube.com/c/FaizalPetsFarm